David A. Jobes

Innovations in the Assessment and Treatment of Suicidal Risk

The keynote will provide an overview on contemporary research on assessing suicidal risk and other research on suicide-focused interventions and treatments supported by clinical trial data. Additional information on training in suicide-specific care, related healthcare policies, and a stepped-care approach to suicide risk will highlight evidence-based, least-restrictive, and cost-effective approaches will be featured.

David A. Jobes, Ph.D., ABPP, is a Professor of Psychology, Director of the Suicide Prevention Laboratory, and Associate Director of Clinical Training at The Catholic University of America. He is also an Adjunct Professor of Psychiatry, School of Medicine, at Uniformed Services University. He has published six books and numerous peer-reviewed journal articles. Dr. Jobes is a past President of the American Association of Suicidology (AAS) and he is the recipient of various awards for his scientific work including the 1995 AAS “Shneidman Award” (early career contribution to suicidology), the 2012 AAS “Dublin Award” (for career contributions in suicidology), and the 2016 AAS “Linehan Award” (for suicide treatment research). He has been a consultant to the Centers for Disease Control and Prevention, the Institute of Medicine of the National Academy of Sciences, the National Institute of Mental Health, the Federal Bureau of Investigation, the Department of Defense, and Veterans Affairs. Dr. Jobes is a Board Member of the American Foundation for Suicide Prevention (AFSP) and serves on AFSP’s Scientific Council and the Public Policy Council. He is a Fellow of the American Psychological Association and is Board certified in clinical psychology (American Board of Professional Psychology). Dr. Jobes maintains a private clinical and consulting practice in Washington DC.

Jos de Keijser

Vragen die elke zorgprofessional moet kunnen stellen: Suïcidepreventie in de opleiding 

Het voorkomen van suïcides kost veel maatschappelijke inspanningen en levert helaas weinig op. Spoorbeveiliging, het trainen van niet-professionals (gatekeepers), medicatiecontroles, innemen van dienstwapens, het opvangen van pogers, het helpt allemaal een beetje. Er zijn aanwijzingen dat meer kennis en kunde van zorgprofessionals substantieel kan bijdragen aan suïcidepreventie. In de eerste plaats kunnen de GGZ-professionals (psychiaters, psychologen, verpleegkundigen) beter en vaker geschoold worden, maar daarnaast zijn er talloze zorgverleners, zoals huisartsen, specialisten, thuiszorgmedewerkers, fysiotherapeuten en diabetesverpleegkundigen die meer dan de gemiddelde Nederlander contact hebben met mensen met een verhoogd suïciderisico. “Stel de vraag van je leven” was de naam van een 113-preventiecampagne. Het is een streven om in IEDERE zorgopleiding professionals te leren vragen naar suïcidegedachten en vervolgens te weten hoe om te gaan met het antwoord. Laten we dicht bij huis beginnen door alle psychologen die afstuderen aan Nederlandse hogescholen en universiteiten een EHBS-training (Eerste Hulp Bij Suicidaal gedrag) te geven. In de postmaster opleiding tot GZ-psycholoog, Psychotherapeut en Klinisch Psycholoog behoren kennis (CASE-interview), houding (open, betrokken, niet vermijdend) en vaardigheden (respectvol doorvragen, in contact blijven) tot de basale competentie suïcidepreventie. 

Leerdoelen: In deze lezing wordt het belang van suïcidepreventie in de opleiding met evidentie onderbouwd en worden ter inspiratie praktijkvoorbeelden uitgewerkt die deelnemers in hun (onderwijs)praktijk kunnen gebruiken. 

Jos de Keijser is bijzonder hoogleraar psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Door de combinatie van zijn werk in de praktijk als klinisch psycholoog en psychotherapeut bij GGZ Friesland en de universiteit heeft hij zich gespecialiseerd in de behandeling van achterblijvers na verlies door suïcide, moord, persoonsvermissing of verkeersongeval. Hij is de auteur van het Handboek traumatische rouw.
https://www.boompsychologie.nl/product/100-7892_Handboek-traumatische-rouw                
www.josdekeijser.nl  

Remco de Winter & Daniëlle Steentjes

Machteloosheid van de hulpverlener bij suïcidaal gedrag. Kun je leren door samenwerking met ervaringsdeskundigheid? 

Remco de Winter is psychiater en door schade en schande betrokken geraakt bij verbetering van behandeling van suïcidaal gedrag. Hij vertelt over de valkuilen van het vak en de volledige machteloosheid en handelsonbekwaamheid die je als behandelaar kunt ervaren. Daniëlle Steentjes is een collega van hem. Zij werkt in een FACT team. Tien jaar geleden heeft ze aan de andere kant gestaan en zelf meegemaakt hoe het is om er niet meer te willen zijn, maar ze heeft ook meegemaakt hoe de zorg lacunes heeft. Remco en Daniëlle gaan samen in gesprek over hoe we de suïcidepreventie zorg in Nederland kunnen verbeteren, waarbij ze er niet voor terugdeinzen om de vinger bij elkaar op de zere plek te leggen. 

Dr. Remco de Winter is psychiater, geneesheer-directeur GGZ Rivierduinen en senior-onderzoeker aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Hiernaast is hij bestuurslid SUPRANET GGZ. Tot 2020 was hij voor de maximale termijn de Nederlandse vertegenwoordiger voor de International Association for Suicide Prevention (IASP). Daarnaast heeft hij veel gedaan op het gebied van suïcidepreventie, zie zijn website www.suicidaliteit.nl voor meer informatie.

Daniëlle Steentjes is ervaringswerker en GGZ Agoog, zij is werkzaam bij het FACT wijkteam Zoetermeer en is lid van de suïcidepreventie commissie van GGZ Rivierduinen. Zij heeft eigen ervaring op het gebied van suïcidaliteit, een psychische kwetsbaarheid, (zelf)stigmatisering en sociale uitsluiting. Zij ziet de noodzaak in het bespreekbaar maken en houden van suïcidaliteit en (zelf)stigmatisering, zodat het taboe en de schaamte daarop mogelijk verdwijnt. 

Ad Kerkhof & Bert van Luyn

‘Flirten met de dood’: een gesprek met een suïcidale EPA patiente – Live demonstratie 

Bert van Luyn en Ad Kerkhof geven met behulp van een professionele actrice een demonstratie van een eerste gesprek met een chronisch suïcidale patiënte met EPApersoonlijkheidsproblematiek. Zij hopen u te laten zien wat de betekenis van het suïcidale gedrag voor deze patiënten is, op welke primitieve manier deze patiënten metalliseren, hoe hun achterdocht elke interactie bepaalt, welke therapeutische houding hierbij het best aansluit en hoe je de suïcidale dreiging adresseert.

Leerdoel: contact leren leggen met een suïcidale EPA patiente; hun ‘prementallisering’ onderkennen. 

Ad Kerkhof is emeritus hoogleraar Klinische Psychologie, Psychopathologie en Suïcidepreventie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Hij was hoofdopleider van de postdoctorale beroepsopleidingen tot Klinisch Psycholoog en Gezondheidszorgpsycholoog, en hij was enige tijd voorzitter van het bestuur van de Amsterdamse Stichting PDO opleidingen in de GGZ. Hij heeft veel studenten en cursisten opgeleid in de basisbeginselen van de behandeling van suïcidale patiënten. Hij heeft een eigen praktijk voor klinische psychologie en psychotherapie in Leiden. Hij ziet daar depressieve en suïcidale patiënten, nabestaanden van suïcide, en paren met relatieproblemen. Hij is gespecialiseerd in depressie, rouw, suïcide en trauma. De laatste jaren houdt hij zich in het bijzonder bezig met de behandeling van suïcidale intrusies en de behandeling van patiënten met autisme en suïcidaliteit. Hij was namens het NIP lid van de werkgroep Multidisciplinaire Richtlijn voor de Diagnostiek en Behandeling van Suïcidaal Gedrag, en de werkgroep Levensbeëindiging op verzoek van patiënten met psychische stoornissen. Samen met de Ivonne van de Ven Stichting stuurde hij een petitie aan Staatssecretaris Blokhuis om ervoor te zorgen dat alle BIG-opleidingen suïcidepreventie in het basiscurriculum opnemen en dat suïcidepreventie een van de opleidingsvereisten wordt voor de registratie in BIG beroepen.

Bert van Luyn is klinisch psycholoog en systeemtherapeut bij GGNet. Hier werkt hij vooral met patiënten met complexe problematiek en is hij tevens verantwoordelijk voor een deeltijdprogramma voor suïcidale patiënten. Met deze patiëntgroep is Bert al meerdere jaren werkzaam. Ook geeft hij lange tijd onderwijs op het gebied van de acute psychiatrie en crisisinterventie. In het verlengde daarvan heeft hij zich gespecialiseerd in het hanteren van agressie, suicidepreventie (met name chronische suïcidaliteit) en de behandeling van patiënten met een ernstige persoonlijkheidsstoornis. Hiernaast publiceerde hij een artikel over Persoonlijkheidsstoornissen en Suïcidaliteit. Samen met Ad Kerkhof is hij redacteur van het boek ‘Behandeling van suïcidaal gedrag in de praktijk van de GGZ’.